Nabycie środków trwałych przez spółkę z o.o. z minimalnym kapitałem

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jedną z najczęściej wybieranych form prowadzenia działalności gospodarczej.

Często jednak członek zarządu prowadzący sprawy spółki z o.o., zapomina, że spółka z o.o. charakteryzuje się znacznym formalizmem prawnym i podjęcie pewnych decyzji biznesowych bez odpowiedniego przygotowania dokumentacyjnego może prowadzić do nieważności dokonanych czynności prawnych.

Przepisem, o którym często się zapomina jest art. 229 kodeksu spółek handlowych, który nakłada na zarząd spółki wymóg uzyskania zgody zgromadzenia wspólników na zawarcie umowy nabycia na rzecz spółki z o.o. nieruchomości, udziału w nieruchomości lub środków trwałych za kwotę przewyższającą jedną czwartą kapitału zakładowego oraz powyżej 50.000 złotych w ciągu dwóch lat od momentu rejestracji spółki z o.o..

Większość istniejących w obrocie gospodarczym spółek z o.o. posiada minimalny kapitał zakładowy, tj. 5.000 złotych. Zatem pierwsza z przesłanek art. 229 KSH, tj. przekroczenie kwoty ¼ kapitału zakładowego spełniona będzie już nawet przy zakupie np. prostych urządzeń biurowych (np.: komputer, drukarka), dlatego ustawodawca ustanowił drugi próg minimalny, tj. kwotę 50.000 złotych.

Wymóg uzyskania zgody zgromadzenia wspólników obowiązuje przez okres 2 lat od dnia zarejestrowania spółki z o.o.. Istotne jest, że to właśnie na początku swojej działalności spółka z o.o. nabywa środki trwałe, tj. maszyny, urządzenia, wyposażenie czy nawet nieruchomości, które umożliwią jej prowadzenie swojej działalności. Można by powiedzieć, iż nie ma przecież problemu, gdyż uchwałę można podjąć w każdym czasie. Niestety nie zawsze. Umowy zakupu środków trwałych zawarte bez wymaganej zgody zgromadzenia wspólników są nieważne i mogą być jedynie konwalidowane jedynie przez podjęcie stosowanej uchwały w terminie dwóch miesięcy od dokonania czynności (art. 17 §2 KSH). Jeżeli uchwała taka nie została podjęta, umowy te są bezwzględnie nieważne.

Powyżej opisana sytuacja prowadzi do istotnych problemów podatkowych. Nie istniała bowiem w takim wypadku podstawa do wystawienia faktury VAT, ani do uiszczenia ceny sprzedaży. Co więcej, w sytuacji, gdy spółka z o.o. nabyła nieruchomość, sąd wieczystoksięgowy powinien odmówić wpisu spółki z o.o. jako właściciela nieruchomości do księgi wieczystej. W takiej sytuacji spółka z o.o. zmuszona będzie do ponownego zawarcia umów sprzedaży i uregulowania wszelkich kwestii finansowych i podatkowych związanych z korzystaniem z nieruchomości (lub innych środków trwałych) za okres przed zawarciem ważnej umowy. Spółka z o.o. korzystała bowiem z tych środków trwałych bez żadnej podstawy prawnej.