Wpisy

Odebranie prawa jazdy

odebranie prawa jazdy

W ostatnich dniach w mediach sporo mówiło się o umożliwieniu policjantom odbierania praw jazdy w przypadku przekroczenia dopuszczalnej prędkości o więcej niż 50 km/h w terenie zabudowanym. Należy zwrócić uwagę, że katalog okoliczności, w których właściwe służby mogą odebrać prawo jazdy kierującemu, jest zdecydowanie większy.

Sytuacje, w których istnieje możliwość utraty prawa jazdy, reguluje art. 135 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (dalej jako „u.p.r.d.”). Ustawa precyzuje zdarzenia, w których policjant musi odebrać prawo jazdy, a także w których może odebrać prawo jazdy. Do pierwszej grupy zdarzeń zaliczyć należy następujące sytuacje:

– uzasadnione podejrzenie kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości, po użyciu alkoholu albo środka działającego podobnie do alkoholu,

– stwierdzenie zniszczenia prawa jazdy w stopniu powodującym jego nieczytelność,

– podejrzenie podrobienia lub przerobienia prawa jazdy,

– upłynięcie terminu ważności prawa jazdy,

– wcześniejsze wydanie postanowienia lub decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy,

– orzeczenie przez sąd zakazu prowadzenia pojazdów lub wydanie decyzji przez starostę o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami,

– przekroczenie przez kierującego 24 punktów karnych,

– przekroczenia przez kierującego 20 punktów karnych w okresie roku od pierwszego wydania prawa jazdy,

– prawomocnego orzeczenia stwierdzającego popełnienie w okresie dwóch lat od pierwszego wydania prawa jazdy przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji (któregokolwiek wymienionego w rozdziale XXI Kodeksu karnego) lub trzech wykroczeń opisanych w Kodeksie wykroczeń w art. 86 § 1 i § 2, art. 87 § 1, art. 98 i art. 92a przy przekroczeniu prędkości o ponad 30 km/h,

– stwierdzenia braku zaświadczenia badania technicznego w zakresie wyposażenia pojazdu w blokadę alkoholową lub stwierdzenia braku dokumentu potwierdzającego kalibrację blokady alkoholowej lub prowadzenia pojazdu pozbawionego blokady alkoholowej,

– kierowaniu pojazdem w terenie zabudowanym z prędkością wyższą o więcej niż 50 km/h (czyli przynajmniej o 51 km/h),

– przewożeniu większej ilości osób niż to określono w dowodzie rejestracyjnym (pozwoleniu czasowym) lub wynikającej z konstrukcyjnego przeznaczenia pojazdu niepodlegającego rejestracji; przepisu tego nie stosuje się m.in. do przewozu wykonywanego za pomocą pojazdu, w którym przewidziano miejsca stojące, w transporcie zbiorowym, a także w przypadku przekroczenia liczby przewożonych osób do pięciu jeśli chodzi o autobusy oraz do dwóch jeśli chodzi o samochody osobowe, ciężarowe lub przyczepy ciągnięte przez ciągnik rolniczy lub pojazd wolnobieżny.

Do drugiej grupy zdarzeń, czyli sytuacji, w których policjant może, ale nie musi odebrać prawa jazdy zalicza się uzasadnione podejrzenie, że kierowca popełnił przestępstwo lub wykroczenie, za które może być orzeczony zakaz prowadzenia pojazdów. Oznacza to, że policjant może zatrzymać prawo jazdy przy popełnieniu m.in. następujących czynów: spowodowanie zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym poprzez niezachowanie należytej ostrożności, niestosowanie się do sygnałów lub znaków drogowych albo poleceń osoby kierującej ruchem.

Zatrzymanie prawa jazdy następuje za pokwitowaniem. Dokument ten uprawnia do prowadzenia pojazdu przez 7 dni, w przypadku stwierdzenia zniszczenia, podrobienia, przerobienia lub utraty ważności prawa jazdy, a także w przypadku możliwości (braku obowiązku) zatrzymania przez policjanta prawa jazdy. Pokwitowanie uprawnia do kierowania pojazdem jedynie przez 24 godziny od zatrzymania prawa jazdy za przekroczenie prędkości o więcej niż 50 km/h w terenie zabudowanym oraz przy przewożeniu zbyt dużej ilości osób w pojeździe, natomiast dokument ten uprawnia do kierowania przez 72 godziny, jeśli zatrzymane prawo jazdy zostało wydane w innym państwie niż Polska, a kierujący nie ma w Polsce miejsca zamieszkania. W innych sytuacjach należy uznać, że pokwitowanie nie uprawnia do kierowania pojazdem po zatrzymaniu prawa jazdy.

Co do zasady, po zatrzymaniu prawa jazdy Policja powinna je przekazać w terminie 7 dni sądowi, prokuratorowi albo staroście. Właściwym miejscowo organem powinien być ten, w którego okręgu doszło do zatrzymania prawa jazdy.

Jeśli kierujący odmówił badania stężenia alkoholu alkomatem, a przeprowadzono badanie moczu lub krwi kierującego, Policja powinna przekazać prawo jazdy właściwemu organowi wraz z wynikiem badania. W przypadku nieuzyskania wyniku badania w terminie 30 dni prawo jazdy powinno zostać zwrócone kierującemu.

W literaturze zatrzymanie prawa jazdy przez Policję (w wybranych przypadkach przez Żandarmerię Wojskową lub Inspekcję Transportu Drogowego) nazywane jest tzw. fizycznym zatrzymaniem. W odróżnieniu od tego, przepisy regulują również tzw. prawne zatrzymanie prawa jazdy, które następuje w drodze wydania postanowienia o zatrzymaniu prawa jazdy. Postanowienia te wydawane są jedynie w dwóch przypadkach: uzasadnionego podejrzenia kierowania w stanie nietrzeźwości lub po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu oraz w przypadku fakultatywności odbioru prawa jazdy. Postanowienie to powinno zostać wydane w terminie 14 dni od otrzymania prawa jazdy. Postanowienie to wydaje w przypadku wykroczeń zawsze właściwy sąd, w przypadku przestępstw prokurator (gdy toczy się jeszcze postępowanie przygotowawcze) albo sąd (gdy postępowanie przygotowawcze zostało zakończone). Na tak wydane postanowienie służy zażalenie. Sąd lub prokurator mogą stwierdzić, iż nie zachodziły podstawy do zatrzymania prawa jazdy i odmówić wydania stosownego postanowienia.

Od postanowienia o zatrzymaniu prawa jazdy należy odróżnić decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym wydawaną przez starostę. Należy uznać, że starosta, po stwierdzeniu nie poddania się sprawdzeniu kwalifikacji, nie posiada możliwości, by nie wydać decyzji o cofnięciu uprawnień. Nadmienić warto, iż przepisy z Prawa o ruchu drogowym nakazujące staroście wydanie decyzji o cofnięciu uprawnień utracą moc obowiązującą z dniem 4 stycznia 2016 r., co doprowadzi jednocześnie do stanu, w którym katalog okoliczności uzasadniających wydanie decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdem silnikowym będzie figurował jedynie w ustawie o kierujących pojazdami. W niżej wymienionych pierwszych dwóch przypadkach decyzja ta wydawana jest na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji. W obecnym stanie prawnym starosta ma zatem obowiązek wydania takiej decyzji w następujących przypadkach określonych w Prawie o ruchu drogowym:

– przekroczenia, w okresie roku od wydania prawa jazdy po raz pierwszy, 20 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego,

– stwierdzenia na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć, że kierujący w okresie dwóch lat od wydania prawa jazdy po raz pierwszy popełnił przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji (którykolwiek czyn z rozdziału XXI Kodeksu karnego) albo popełnił 3 wykroczenia z następującej grupy czynów: art. 86 § 1 lub § 2, art. 87 § 1, art. 92a przy przekroczeniu prędkości o ponad 30 km/h oraz art. 98 Kodeksu wykroczeń,

– niepoddania się sprawdzeniu kwalifikacji przy ich kontrolnym sprawdzeniu po przekroczeniu 24 punktów karnych.

Podkreślić należy, że fizyczne zatrzymanie jest niezaskarżalne. Jedyną możliwością zakwestionowania czynności policjanta w przedmiocie fizycznego odbioru prawa jazdy (przed rozpatrzeniem sprawy przez sąd, prokuratora lub starostę) stanowić może skarga składania w trybie administracyjnym, zarzucająca m.in. nienależyte wykonywanie zadania przez funkcjonariusza. Wątpliwe jest jednak, czy faktycznie doszłoby do bezzwłocznego zwrotu prawa jazdy osobie kierującej w przypadku uznania skargi za zasadną, przed rozpatrzeniem sprawy przez właściwy organ, skoro termin na załatwienie skargi wynosi miesiąc, natomiast najpóźniej co do zasady po upływie siedmiu dni, właściwe służby Policji nie powinny znajdować się już w posiadaniu prawa jazdy. Zaznaczyć należy, iż fizyczne zatrzymanie prawa jazdy rodzi skutki w stosunku do wszystkich kategorii praw jazdy wymienionych na odebranym dokumencie i brak możliwości prowadzenia pojazdów po zatrzymaniu dokumentu i po upływie okresu, na który zostało wystawione pokwitowanie odnosi się nie tylko do rodzajów pojazdów, w związku z ruchem których doszło do zatrzymania prawa jazdy. Przykładowo, w przypadku kierowcy posiadającego uprawnienia na kategorię B oraz C+E, odebranie prawa jazdy w związku z ruchem samochodem osobowym odnosi także skutek w postaci braku możliwości prowadzenia pojazdów ciężarowych.

Warto jednocześnie zaznaczyć, co często poruszano w orzecznictwie, iż decydujące dla zatrzymania prawa jazdy po przekroczeniu 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego jest dzień przekroczenia wskazanej liczby punktów, a nie dzień przekroczenia tych punktów w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego.

Wskazać również należy, iż polskie organy mogą decydować o zatrzymaniu prawa jazdy wydanego przez inne państwo członkowskie Unii Europejskiej.

 

Foto dzięki uprzejmości jiggoja / freedigitalphotos.net

Przekształcenie spółki z o.o. w spółkę jawną

PRZEKSZTAŁCENIE SPÓŁKI Z O.O. W SPÓŁKĘ JAWNĄ

Możliwość przekształcenia spółki z o.o. w inną spółkę prawa handlowego, w tym spółkę jawną, wynika wprost z art. 551 § 1 kodeksu spółek handlowych (k.s.h.). Niedopuszczalne jest natomiast przekształcenie spółki z o.o. w likwidacji, która rozpoczęła podział majątku, nie jest też możliwe przekształcenie spółki z o.o. w upadłości.

Pierwszym krokiem, który należy podjąć w celu przekształcenia sp. z o.o. w spółkę jawną, jest opracowanie planu przekształcenia (art. 556 pkt 1 k.s.h.). Plan przekształcenia przygotowuje zarząd spółki przekształcanej w formie pisemnej pod rygorem nieważności. W przypadku jednoosobowej sp. z o.o. plan ten musi zostać sporządzony w formie aktu notarialnego (art. 557 § 4 k.s.h.).

Plan przekształcenia powinien zawierać co najmniej (art. 558 § 1 k.s.h.):

  1. ustalenie wartości bilansowej majątku spółki przekształcanej na określony dzień w miesiącu poprzedzającym sporządzenie planu przekształcenia,
  2. określenie wartości udziałów zgodnie ze sprawozdaniem finansowym.

Do planu przekształcenia należy dołączyć (art. 558 § 2 k.s.h.):

  1. projekt uchwały w spawie przekształcenia spółki,
  2. projekt umowy spółki jawnej,
  3. wycenę składników majątku (aktywów i pasywów) spółki z o.o.,
  4. sprawozdanie finansowe sporządzone dla celów przekształcenia na dzień ustalenia wartości bilansowej majątku spółki przekształconej na określony dzień w miesiącu poprzedzającym sporządzenie planu przekształcania, przy zastosowaniu takich samych metod i w takim samym układzie, jak ostatnie roczne sprawozdanie finansowe.

Następnie plan przekształcenia musi być poddany badaniu biegłego rewidenta, w zakresie jego rzetelności i poprawności (art. 559 § 1 k.s.h.). W tym celu spółka z o.o. musi wystąpić do sądu rejestrowego właściwego według siedziby spółki z o.o. ze stosownym wnioskiem.

Biegły rewident, w terminie określonym przez sąd, nie dłuższym jednak niż dwa miesiące od dnia jego wyznaczenia, sporządzi na piśmie szczegółową opinię i złoży ją wraz z planem przekształcenia sądowi rejestrowemu oraz spółce przekształcanej (art. 559 § 4 k.s.h.).

W kolejnym etapie spółka zawiadamia wspólników o zamiarze powzięcia uchwały o przekształceniu spółki dwukrotnie, w odstępie nie krótszym niż dwa tygodnie i nie później niż na miesiąc przed planowanym dniem powzięcia uchwały o przekształceniu. Zawiadomienia te powinny zawierać istotne elementy planu przekształcenia oraz opinii biegłego rewidenta jak również wskazywać miejsce i termin, w którym wspólnicy spółki przekształcanej mogą się zapoznać z pełną treścią planu przekształcenia i opinii, nie krótszy niż na dwa tygodnie przed planowanym dniem powzięcia uchwały o przekształceniu. Do zawiadomienia dołącza się również projekt przedmiotowej uchwały oraz projekt umowy spółki.

Następnie zgromadzenie wspólników podejmuje uchwałę o przekształceniu spółki, przy czym przekształcenie spółki kapitałowej w spółkę osobową następuje, jeżeli oprócz wymagań wskazanych powyżej za przekształceniem wypowiedzieli się wspólnicy reprezentujący co najmniej dwie trzecie kapitału zakładowego, chyba że umowa przewiduje surowsze warunki.

Uchwała o przekształceniu powinna zawierać co najmniej:

  • typ spółki, w jaki spółka zostaje przekształcona,
  • wysokość kwoty przeznaczonej na wypłaty dla wspólników nieuczestniczących w spółce przekształconej, która nie może przekraczać 10% wartości bilansowej majątku spółki,
  • zakres praw przyznanych osobiście wspólnikom uczestniczącym w spółce przekształconej, jeżeli przyznanie takich praw jest przewidziane,
  • nazwiska i imiona wspólników prowadzących sprawy spółki i mających reprezentować spółkę przekształconą,
  • zgodę na określone brzmienie umowy spółki jawnej.

 

Kolejny krok to wezwanie wspólników do złożenia w terminie miesiąca od dnia powzięcia uchwały o przekształceniu oświadczeń (w formie pisemnej) o uczestnictwie w spółce przekształconej. Nie dotyczy to wspólników, którzy złożyli takie oświadczenia w dniu powzięcia uchwały. Wspólnikowi, który nie złożył oświadczenia o uczestnictwie przysługuje roszczenie o wypłatę kwoty odpowiadającej wartości jego udziałów w spółce przekształcanej.

Ostatnią czynnością jest wpis przekształcenia do rejestru. Wniosek o wpis przekształcenia wnoszą wszyscy wspólnicy mający prawo reprezentacji spółki przekształconej.

Spółka przekształcana zgłasza do rejestru zmianę na druku wniosku KRS-Z3 oraz załącznika KRS-ZH (połączenie, podział, przekształcenie spółki). Zbędne jest składanie wniosku o wykreślenie, jako że następuje ono z urzędu. Na druku wniosku KRS-Z3 nie wykazuje się zmian, zmiany wynikają natomiast z treści załącznika KRS-ZH.

Nadto należy wpisać powstałą spółkę jawną do rejestru (spółkę przekształconą). Warunkiem wpisu spółki jawnej do KRS jest podpisanie przez wszystkich wspólników umowy, a następnie złożenie wniosku o wpis do KRS. Zgodnie z treścią art. 569 k.s.h. wniosek o wpis przekształcenia do rejestru wnoszą wspólnicy mający prawo reprezentacji spółki przekształconej.

Wniosek składa się do sądu rejestrowego właściwego miejscowo ze względu na siedzibę spółki na formularzu KRS-W1 (rejestracja spółki jawnej), do którego dołącza się:

– KRS-WH (sposób powstania podmiotu),

– KRS-WM (przedmiot działalności),

– KRS-WK (dotyczący reprezentacji spółki),

– KRS-WB (wspólnicy spółki jawnej),

– a jeśli spółka udziela prokury – również KRS-WL.

Jeżeli spółka przekształcona zmieniła swoją dotychczasową siedzibę, wówczas właściwym sądem rejestrowym jest sąd właściwy miejscowo według nowej siedziby spółki.

Spółka przekształcana staje się spółką przekształconą z chwilą wpisu spółki przekształconej do rejestru (dzień przekształcenia). Z chwilą wpisu do rejestru spółki przekształconej sąd rejestrowy z urzędu wykreśla z rejestru spółkę przekształcaną.

Po zakończeniu procesu przekształcenia, zgodnie z art. 570 spółka ma obowiązek ogłosić przekształcenie spółki. Przedmiotowe ogłoszenie o przekształceniu spółki jest dokonywane na wniosek wszystkich wspólników prowadzących sprawy spółki przekształconej.

Spółce przekształconej przysługują wszystkie prawa i obowiązki spółki przekształcanej. Spółka przekształcona pozostaje podmiotem w szczególności zezwoleń, koncesji oraz ulg, które zostały przyznane spółce przed jej przekształceniem, chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji albo ulgi stanowi inaczej. Wspólnicy spółki przekształcanej uczestniczący w przekształceniu stają się z dniem przekształcenia wspólnikami spółki przekształconej.

 

Foto dzięki uprzejmości wiangya / freedigitalphotos.net

Zmiany dotyczące spółek nieprzeniesionych z RHB do KRS

Z dniem 15 stycznia 2015 r. weszły w życie istotne zmiany dotyczące spółek zarejestrowanych w RHB i nieprzeniesionych do KRS.

  • Do dnia 31 grudnia 2015 roku należy złożyć wniosek i przenieść spółkę z RHB do KRS. Brak wniosku w tym terminie oznacza, że z dniem 1 stycznia 2016 roku podmiot taki zostanie wykreślony przez sąd rejestrowy. Zwrot wniosku, odrzucenie, oddalenie umorzenie postępowania z wniosku wywołuje takie skutki z dniem następującym po dniu zwrotu, odrzucenia, oddalenia wniosku albo umorzenia postępowania.
  • Majątek wykreślonego w powyżej opisany sposób podmiotu, z dniem 1 stycznia 2016 r. nabywany jest przez Skarb Państwa. Skarb Państwa ponosi też odpowiedzialność z nabytego mienia za zobowiązania tych podmiotów, a prawa wspólników, członków spółdzielni i innych osób uprawnionych do udziału w majątku likwidacyjnym wygasają z chwilą wykreślenia podmiotu z rejestru.
  • Roszczenia wierzycieli tych podmiotów wygasają, jeżeli nie będą dochodzone przeciwko Skarbowi Państwa w terminie roku od chwili nabycia mienia przez Skarb Państwa.

Wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu

Wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu

Nie każdy jest w stanie ponieść koszt wynagrodzenia zaangażowanego w wyboru profesjonalnego obrońcy. A przecież każdy ma prawo do skorzystania z pomocy obrońcy, który pomoże w sytuacji toczącego się postępowania karnego. Zgodnie z art. 42 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.: każdy, przeciw komu prowadzone jest postępowanie karne, ma prawo do obrony we wszystkich stadiach postępowania. Może on w szczególności wybrać obrońcę lub na zasadach określonych w ustawie korzystać z obrońcy z urzędu.

Od lipca 2015 roku nie tylko oskarżony, ale także podejrzany będzie mógł korzystać z pomocy obrońcy, w tym także może zażądać wyznaczenia mu obrońcy z urzędu (art. 78 kodeksu postępowania karnego). Osoba wnosząca o przyznanie jej obrońcy z urzędu powinna dołączyć do wniosku dokumenty przedstawiające jej złą sytuację materialną, np.: poświadczenie z informacją o wysokości zarobków, o wysokości renty lub emerytury, oświadczenie o posiadanym majątku, o stanie rodzinnym, o stanie zdrowia powodującym zwiększone wydatki. Innymi okolicznościami uzasadniającymi przyznanie obrońcy z urzędu będzie pozostawanie bez pracy, pobieranie nauki, pozostawanie na utrzymaniu rodziców lub konkubenta, zobowiązania alimentacyjne itp. Wszystkie okoliczności dotyczące statusu majątkowego muszą być udokumentowane a więc samo oświadczenie o trudnej sytuacji materialnej lub życiowej nie jest wystarczające.

Wniosek o przyznanie obrońcy z urzędu można pobrać wchodząc na ten link: wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu.

 

Foto dzięki uprzejmości Poulsen Photo / freedigitalphotos.net

Nowy regulamin dla sklepu internetowego

Nowy regulamin sklepu internetowego

25 grudnia 2014 r. wejdzie w życie nowa ustawa o prawach konsumenta.

W związku z powyższym stracą moc przepisy: ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny oraz ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego. Od 25 grudnia 2014 r. konsumenci otrzymają nowe prawa, np.: wydłużenie terminu na zwrot zakupionego przez internet towaru do 14 dni, bez podawania powodu zwrotu.  Jeśli regulamin sklepu internetowego nie będzie zawierał aktualnego zapisu o tym prawie konsumenta to konsument będzie miał prawo do zwrotu towaru w przeciągu roku licząc od dnia dokonania zakupu w sklepie internetowym. Czytaj dalej Nowy regulamin dla sklepu internetowego

Wyłączenie wspólnika ze spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

W sytuacji, gdy wspólnik nie zgadza się na dobrowolne wystąpienie ze spółki, zaś jego dalsze pozostawanie w spółce jest niecelowe lub niewskazane wówczas pozostałym wspólnikom (posiadającym łącznie udziały stanowiące więcej niż połowę kapitału zakładowego) przysługuje prawo wystąpienia do sądu z żądaniem wyłączenia danego wspólnika ze spółki, przy czym wyłączenie takie może nastąpić jedynie z ważnych przyczyn dotyczących danego wspólnika. W tym miejscu warto zauważyć, iż umowa spółki może przyznać prawo wystąpienia z takim powództwem także mniejszej liczbie wspólników, jeżeli ich udziały stanowią więcej niż połowę kapitału zakładowego. W takiej sytuacji powinni oni pozwać wszystkich pozostałych wspólników, czyli wspólnika, którego wyłączenia żądają, jak również wspólników, którzy nie wystąpili z takim żądaniem. Czytaj dalej Wyłączenie wspólnika ze spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

Założenie spółki z o.o. przez internet jest łatwe

Od 1 stycznia 2012 r. możliwa jest rejestracja spółki z ograniczoną odpowiedzialnością bez wychodzenia z domu, bez konieczności składania jakichkolwiek wniosków w formie tradycyjnej, wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego.

Nie trzeba dysponować tzw. bezpiecznym podpisem elektronicznym, wystarczy założyć indywidualne konto na platformie internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości. Spółka powstanie w oparciu o jednolity dla wszystkich użytkowników wzorzec umowy. Mankamentem tej procedury jest to, iż ewentualna zmiana tego kontraktu dopuszczalna jest dopiero po zarejestrowaniu spółki i odbywa się w sposób tradycyjny. Dokonując rejestracji przez internet, spotkamy się z kolejnym ograniczeniem, polegającym na niemożliwości pokrycia kapitału zakładowego wkładem niepieniężnym.

Więcej na ten temat: Założenie spółki z o.o. przez Internet w ciągu 24h („Spółka 24”)